Section 25:

ตามเส้นทางบนถนนสายมิตรภาพ ซีอาร์วี สีดำป้ายแดงกำลังมุ่งหน้าเข้าสู่จังหวัดสระบุรี โดยที่มีสารถีเป็นสถาปนิกหนุ่มที่กำลังทำหน้ามุ่ย เพราะผลบอลเมื่อคืนนี้

(ผู้เขียน: ฮ่าๆๆ หงส์แดงชนะครับท่านผู้อ่าน) วายุบ่นกับตัวเองในใจว่าไม่น่าไปท้าพนันกับพวกนี้เลย สังหรณ์ใจอยู่แล้วว่ามันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ นทีนั่งอยู่ข้างคนขับเห็นน้องชายคนรองนั่งเงียบมาตลอดทางก็หาเรื่องชวนคุย

เป็นไรว่ะไอ้เต้ย ขับรถไม่ยอมพูดยอมจาเลยนะ นทียิ้มที่มุมปาก ยักคิ้วให้วายุ ชายหนุ่มหันมามองนิดๆ หน้ามุ่ยหนักกว่าเก่า (ผู้เขียน: อันนี้เค้าไม่เรียกว่าชวนคุย แต่ว่าจะชวนทะเลาะกันมากกว่ามั้งค่ะคุณพี่นที) ชายหนุ่มตอบปฏิเสธ แต่ภาคีนัยก็ขอแซวบ้าง

ไม่ยอมพูดยอมจา หรือว่าพูดไม่ออกกันแน่ครับพี่ ฮ่าๆๆๆๆๆ เจอภาคีนัยจี้จุดขนาดนี้ ทำเอาคนใจร้อนอย่างวายุทนไม่ไหว

เออออ! จะให้ฉันพูดอะไรได้ว่ะ ใครจะไปรู้ว่าช่วงนี้แมนยูฟอร์มตก โคตรเซ็งเลย วายุเริ่มบ่นเมื่อวานก็มีเรื่องชวนให้โมโห วันนี้ก็ยังมาเจออีก ทำเอาพี่ชายและน้องชายคำก๊ากกันยกใหญ่ วายุยังไม่เริ่มบ่นหันไปเล่นงานน้องชาย

ไอ้ต้น แกนะเชียร์แมนยูมาตลอด ไงตอนนี้มากลับลำเชียร์หงส์ได้ว่ะ ภาคีนัยหัวเราะยกใหญ่ เอนตัวพิงเบาะด้านหลังอย่างสบายอารมณ์ เพราะที่นั่งด้านหลังมีชายหนุ่มจับจองอยู่เพียงคนเดียว

ไอ้ตอนแรกผมก็กะว่าจะเชียร์แมนยูนั้นแหล่ะพี่ แต่เห็นว่าช่วงนี้แมนยูฟอร์มตก แถมพี่ก็ดันมาท้าพนันอีก ผมก็เลยชิงไปเชียร์ลิเวอร์พูก่อนไง เมื่อสถาปนิกหนุ่มได้รับคำตอบที่ชัดเจนถึงกัดกับฟันด้วยความเจ็บใจในความกะล่อนของน้องชายคนเล็ก ไอ้ตำรวจเจ้าเล่ห์! รู้งี้ไม่น่า...ไปท้าพนันมันไว้เลย!!!ต้องมาเป็นคนขับรถแถมต้องมาเสียค่าน้ำมันอีก โหย! ที่บ้านเรียกว่าซวย

(ผู้เขียน: ยังไม่จบ เค้าเรียกว่าซวยซ้ำซวยซ้อนค่ะ)

(วายุ: ขอบคุณครับ แต่ไม่ต้องเสริม รู้ตัว!)

(ผู้เขียน: อุ๊ย! ดูจังเลย พันธุ์ไรเนี้ย)

(วายุ: (-_-)

ชายหนุ่มตำหนิตัวเองในใจและสงสัยน้องชายคนเล็กว่า มันไปเจาะถังน้ำมันรถเราออกรึป่าวว่ะ ทำไมเมื่อเช้าเติมทีเกือบพัน ทำไมน้ำมันมันแพงจังเลยว่ะ วายุไม่อยากถามอะไรต่อเพราะกลัวโดนตอนจนมุมอีก จึงได้แต่นั่งเงียบตั้งใจขับรถต่อไป ปล่อยให้อีก 2 หนุ่มคุยกันอย่างมีความสุข

(ผู้เขียน: ช่วงนี้น้ำมันมันแพง เติมทีหลายพันก็เป็นเรื่องธรรมดาค่ะคุณพี่)

บริเวณบ้านไม้สองชั้นหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ภายในรีสอร์ททะเลดาว ซีอาร์วี สีดำก็แล่นเข้ามาจอดภายในโรงจอดรถข้างตัวบ้าน หญิงวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วมสวมเสื้อลูกไม้สีขาวกับผ้าถุงสีเลือดหมูเดินแกมวิ่งเขามาให้ชายหนุ่มทั้งสามคนที่กำลังลงมาจากรถ นทีวิ่งเข้าไปรับก่อนคนแรกยกมือไหว้หญิงผู้สูงวัยกว่า พร้อมด้วยน้องชายอีก 2 คน

ป้าอุ่นครับ ผมบอกแล้วไงว่าอย่าวิ่ง เกิดหกล้มขึ้นมาจะทำยังไงล่ะครับ คำถามที่แสดงถึงความเป็นห่วงเป็นใยทำเอาแม่บ้านประจำบ้านและแม่นมที่คอยดูแลลูกชายทั้ง 4 คนของเจ้าของไร่รีสอร์ททะเลดาวอย่าง แม่บ้านอุ่นเรือน ถึงกับน้ำตาคลอ นทีเข้ามากอดร่างอ้าวนท้วมนั้นอย่างคิดถึง ตามด้วยวายุอีกคน

ก็ป้าดีใจนิค่ะ ที่วันนี้คุณๆ จะกลับมาเยี่ยมบ้าน ดีใจจังที่พี่น้องจะได้อยู่พร้อมหน้ากันทุกคน ไปค่ะ! เข้าบ้านกันเถอะค่ะ พ่อเลี้ยงกับแม่เลี้ยงรอคุณๆ อยู่ แม่บ้านอุ่นเรือนพูดจบก็หันไปบอกเด็กๆ อีก 2 คนให้ยกกระเป๋าของชายหนุ่มทั้งสามขึ้นไปเก็บบนห้อง ส่วนตัวแกเองก็พาสามหนุ่มเข้าไปในตัวบ้านโดยมีนทีคอยประคองอยู่ข้างๆ

.