Section 18:

ศาสตราร้องปรามพร้อมส่งสายดุๆ ให้รุ่นน้อง หญิงสาวหน้างอเล็กน้อยแต่ก็ยอมยกมือไหว้เอ่ยคำขอโทษแต่โดยดี แต่เสียงนั้นเบามากแทบจะเป็นเสียงกระซิบ ภาคีนัยอมยิ้มและบอกกับตัวเองว่า หญิงสาวตรงหน้าท่าทางก๋ากั๋นเอาเรื่องไม่น้อย แต่ผู้หญิงยังไงก็คือผู้หญิง ยิ่งยังเด็กๆ ด้วยแล้วแบบนี้ ดูยังไงก็ไม่น่ากลัว กลับน่ารักมากกว่า ยิ่งสารวัตรหนุ่มเห็นหน้าใบหน้านั้นหงิกงอเล็กน้อยก็อดที่จะขำไม่ได้ น่าจะลองดูตามคำท้านั้นสักครั้ง ภาคีนัยเดินเข้ามาใกล้ๆ ตัวหญิงสาวส่งผลให้ร่างเล็กๆ นั้นเตรียมตั้งการ์ดรอไว้ทันที ชายหนุ่มก้มหน้าลงมาเล็กน้อยยิ้มเย้ยอย่างท้าทาย

ก็ได้ แน่จริงก็ลองเข้ามาชกฉันได้เลย คำท้าทายของสารวัตรหนุ่มทำให้อารมณ์ภายในตัวของหญิงสาวร้อนระอุขึ้นทันทีทันใด กอหญ้าจ้องมองสารวัตรหนุ่มที่ยิ้มเย้ยให้ด้วยความแค้น หญิงสาวตั้งสติระงับอารมณ์ตัวเองให้เย็นลงนึกถึงคำสอนที่พวกพี่ๆ ในชมรมสอนเอาไว้ว่า อย่าทำร้ายคนอื่นโดยไม่จำเป็น หญิงสาวจึงหันหลังจะเดินหนีไป

อ้าว!?! ไม่ลองแล้วเหรอ ไม่แน่จริงนี่หน่า สารวัตรหนุ่มท้าทายกลับไปบ้าง

(ผู้เขียน: ทีตัวเองล่ะก็ ชอบท้าทายคนอื่นเค้าเหมือนกันแหล่ะ)

เพราะคำท้าทายของสารวัตรหนุ่มทำเอาการันต์หน้าซีดลงทันที ศาสตราเองก็รู้สึกเพียงแต่ไม่แสดงออก จะว่าไปก็ดีเหมือนกันให้สารวัตรหนุ่มจัดการกับคนเลือดร้อนและดื้อแพ่งอย่างเจ้ากอหญ้า คำท้าทายนั้นทำให้หญิงสาวหันหลังกลับมามองทันทีและไม่ต้องรอช้าหญิงกำมัดชกเข้าไปทีหน้าของชายหนุ่มทันที ถ้าเป็นคนอื่นโดนมัดขวาทะลวงพายุ (ฉายาประจำชมรม) ของเจ้ากอหญ้าเป็นอันต้องสลบแทบทุกร้าย บางร้ายอาจเกิดอาการมึนงงจำอะไรไม่ได้ชั่วคราว แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น...

หญิงสาวรู้สึกเหมือนว่าตัวเองชกอยู่กับอาการทั้งๆ ที่มั่นใจแล้วว่าชกโดนเป้าหมายจังๆ แน่ๆ แต่ทำไมถึงไม่โดน หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามองก็เห็นชายหนุ่มเบี่ยงตัวหนีเล็กน้อยพร้อมกับใช้มือซ้ายผลักกำปั้นน้อยๆ ที่กำลังพุ่งเข้ามาออกไป ร่างบางเสียหลักเล็กน้อยแต่สารวัตรหนุ่มก็ประคองร่างเล็กๆ นั้นไว้ได้ทัน ในรูปการณ์ตอนนี้ดูเหมือนกับว่าสารวัตรหนุ่มกำลังโอบกอดหญิงสาวอยู่อย่างนั้น (ผู้เขียน:โอ้!ว้าว! น้ำเน่าจังเลย)

ทุกคนที่เห็นภาพตรงหน้าถึงกับยืนนิ่งรางกับหุ่นขี้ผึ้ง การันต์อ้าปากค้าง ส่วนศาสตรานั้นอมยิ้มอดที่จะขำกับภาพตรงหน้าไม่ได้ ส่วนหญิงสาวนะเหรอ ไม่ต้องพูดถึง! หน้าของเธอนั้นเริ่มกลายเป็นสีชมพูเข้มช้าๆ สารวัตรหนุ่มเห็นก็รู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงผิดปกติยิ่งเห็นใบหน้าของร่างเล็กๆ นั้นแดงมากขึ้นเท่าไร ชายหนุ่มยิ่งรู้สึกชอบใจมากขึ้นเท่านั้น กล้ามแขนที่สมบูรณ์ทังสองข้างของชายหนุ่มยิ่งโอบรัดตัวหญิงสาวมากขึ้นกว่าเดิม

แต่เหมือนความรู้สึกของกอหญ้ากลับคืนมา หญิงสาวก็ไม่รอช้าเอาศอกกระทุ้งตรงท้องของชายหนุ่มเข้าเต็มแรงแต่ดูเหมือนว่าภาคีนัยจะอ่านเกมส์ออก ชายหนุ่มงอตัวเล็กน้อยหนีศอกเล็กๆ ที่ดูแหลมนั้น กอหญ้าไม่ปล่อยให้พลาดอีกหญิงสาวจัดการสารวัตรหนุ่มซ้ำด้วยการยกเท้าซ้ายกระทืบลงไปบนเท้าซ้ายของชายหนุ่มเข้าเต็มแรง คราวนี้ภาคีนัยไม่ทันระวังตัว

โอ๊ย!!! เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของชายหนุ่มเรียกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของร่างเล็กๆ นั้นขึ้นมาทันที กอหญ้ารีบถอยตัวออกห่างจากชายหนุ่ม ในขณะที่คนอื่นๆ เข้าไปประคองชายหนุ่มกัน

โห! พวกพี่ๆ ขา หนูนะเป็นผู้หญิง หนูเสียหายน่ะ!!! ไม่ใช่อีตาสารวัตรบ้านี้สักหน่อย

กอหญ้าอยากจะร้องโวยวายแต่ก็ทำไม่ได้เพราะไม่มีใครสนใจเธอเลย หญิงสาวจึงได้แต่สะบัดหน้าเดินหนีไปในขณะนั้นเองชายหนุ่มก็ค่อยๆ ประคองตัวเองลุกขึ้นยืนบอกกับทุกคนว่า ตนเองไม่ได้เป็นอะไรมาก มองตามร่างเล็กๆ ที่เดินแกมวิ่งกำลังจะออกจากห้องนี้ไปแต่แล้ว..

หญิงสาวก็เดินสะดุดขาตัวเองล้มลงทันที สร้างความอับอายให้กับเธอมาก แต่ไม่ใช่แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวกลับเป็นเพราะ กระโปรงที่เธอสวมอยู่เป็นกระโปรงจีบรอบยาวเลยเข่าขึ้นมาสักนิ้วนึงได้ก็ถลกขึ้นมาทันทีที่หญิงสาวล้มลง ผลลัพธ์ก็คือ กางเกงในสีชมพูหวานแหววก็โผล่ออกมให้สาธรณชนได้ชมกัน

P.S.อย่าลืม comment กันนะครับ